GROENLO – In een café in Groenlo wordt fanatiek naar handen gekeken. Niet om een misdaad op te lossen, maar om te raden hoeveel luciferachtige pinnetjes daarin verstopt zitten. De Vrolijke Knobbelaars bewijst als vereniging dat je al veertig jaar met drie pinnetjes en een goed gevoel voor gokken verrassend ver kunt komen.
De heren van de Vrolijke Knobbelaars uit Groenlo – Foto: Omroep Gelderland
Sterker nog: wie hier wint, mag zich meteen wereldkampioen noemen. “Voor zover wij weten, zijn wij de enigen op de wereld die dit doen”, zegt André Gelinck. “Dus ja, dan ben je automatisch ook Nederlands en Europees kampioen.”
Van kroeg naar 'topsport'
Het begon allemaal halverwege de jaren tachtig, toen een eerdere knobbelclub ophield te bestaan. Een groepje vaste kroeggangers, onder wie Gelinck, besloot het spel niet verloren te laten gaan, schrijft Omroep Gelderland.
“Het was eigenlijk een beetje toeval”, vertelt hij. “We kenden elkaar van het voetbal en de kroeg. En toen zijn we gewoon opnieuw begonnen.” Wat begon als een gezellig tijdverdrijf, groeide uit tot een vaste club die elkaar nog altijd iedere twee weken treft. Officieel is het inmiddels zelfs een ‘sportclub’, aldus voorzitter Ben Meuleman.
“Je moet er wel sportief voor zijn”, zegt hij met een knipoog. “Het is niet voor iedereen weggelegd.”
Gokken, denken… en intensief spelen
Het spel zelf klinkt simpel: iedereen verstopt nul tot drie pinnetjes in zijn hand en raadt hoeveel er in totaal op tafel liggen. Wie het goed heeft, ligt eruit. Wie overblijft, heeft pech. Maar vergis je niet: volgens de knobbelaars komt er meer bij kijken.
“Sommigen denken dat ze het kunnen berekenen”, zegt Meuleman. “Maar eerlijk? Het is gewoon gokken.” Toch proberen de spelers elkaar te doorgronden. Na tientallen jaren samen spelen herkennen ze patronen of denken ze die te herkennen.
“Je denkt: hij doet altijd twee”, legt Gelinck uit. “Maar de volgende keer doet hij er ineens nul. Dan zit je er weer naast.” Volgens Jan Blankenborg, de oudste van de club, is het spel zelfs “heel intensief”. Dat zorgt voor gelach aan tafel, maar er zit een kern van waarheid in. “Je moet toch blijven nadenken wat iedereen in de hand heeft”, zegt hij.
Meer gelach dan punten
Hoewel er een competitie is en punten worden bijgehouden (waarbij zo min mogelijk punten juist goed is), draait het uiteindelijk om iets anders. “Het is vooral het samenzijn”, zegt Gelinck. “Even bijpraten, lachen. Dat is eigenlijk het mooiste.”
Blankenborg ziet dat ook zo. “In al die jaren is er echt vriendschap ontstaan”, vertelt hij. “En dat vind ik nog belangrijker dan het spel.” Al helpt het natuurlijk wel als je af en toe wint. Of in Blankenborgs geval: vier keer op één avond de finale halen. “Dat is volgens mij nog niemand gelukt”, zegt hij met een brede glimlach.
De toekomst? Wie weet
De club bestaat inmiddels vooral uit mannen op leeftijd. Jongere aanwas blijkt lastig: studie en drukke agenda’s gooien roet in het eten. Maar zorgen maken ze zich niet. “Misschien is het iets van onze generatie”, zegt Gelinck. “En misschien komt er ooit weer een nieuwe groep. Dat zien we dan wel.”
Geschreven door Sven Dimmendaal & Mediapartner Omroep Gelderland
Mail ons!
Heb jij een tip of opmerking? Mail naar de redactie: redactie@1achterhoek.nl.